De 53-jarige Michael Clair kwam onlangs in het nieuws met zijn vreemde behandelingen. Opereren met paperclips zowaar, waardoor heel wat patiënten ontstekingen en infecties opliepen. Hij werd gisteren veroordeeld voor onder meer mishandeling en het bedreigen van getuigen. De tandarts bezondigde zich ook aan oplichting en fraude. Zo werd hij in 2002 al eens geschorst, maar bleef hij zijn declaraties jarenlang indienen onder de namen van collega’s uit zijn tandartsenteam.

Vrijdag kregen Bart Wellens en zijn entourage naar eigen zeggen goed nieuws. ‘Er volgt binnenkort een communiqué’, zei de renner. Meer wou hij niet kwijt.

De dokters van het UZ Antwerpen, die in het kader van het dopingonderzoek van deze week het medisch dossier van veldrijder Bart Wellens uitpluizen, hebben de oorzaak van Wellens’ levensbedreigende bloedinfectie gevonden. Dat vernam de redactie uit goede bron. Een chronische tandwortelinfectie zou aan de basis liggen van alle miserie. Wellens zou daar al langer mee sukkelen.

‘De dokters analyseren nog enkele stomatologische onderzoeken. We moeten daarop wachten om 100 procent zeker te zijn van de oorzaak’, zegt Peter T’Seyen, Wellens’ persoonlijke arts. ‘Het klopt wel dat we nogmaals de bevestiging hebben gekregen dat de levensbedreigende ziekte van Bart niets te maken heeft met doping.’

De tand is voorzien van een echtheidsbewijs afgeleverd door Lennons voormalige huishoudster Dot Jarlett, die de kies in de jaren zestig van Lennon kreeg.

“John Lennon kwam toen terug van de tandarts en gaf de kies aan zijn huishoudster. ‘Wil jij dat weggooien? Of beter: gezien je dochter fan is van The Beatles, geef hem aan haar als souvenir’, zei hij toen. De kies is redelijk akelig, geelachtig, en er zit een gat in”, aldus de woordvoerster van veilinghuis Omega Auction House.

Dot verkocht eerder al items van Lennon, onder meer het jasje dat hij draagt op de hoes van ‘Rubber Soul’ uit 1965.

Volgens de krant Het Belang van Limburg heerst in het Limburgse een tekort aan tandartsen. De provincie telt 510 tandartsen, wat 1 per 1.657 inwoners is. “Het tekort in Limburg komt voor een deel door de grens met Nederland. Door de betere werkomstandigheden - in Nederland gaan de patiënten tijdens de werkuren op consultatie - en verloning daar trekken veel Belgische tandartsen de grens over”, aldus Hanson.

In België is er één tandarts per 1.300 inwoners voorhanden, terwijl dat in Frankrijk 1 op 1.800 en in Nederland 1 op 2.500 is. Volgens de gegevens van VVT zijn nu 7.800 tandartsen werkzaam in ons land. “Er heerst dus nog geen tekort, maar de bevolking voelt ook dat er geen overschot is. Ze merken dat als ze ’s ochtends tandpijn hebben, ze niet ’s avonds al bij de tandarts op consultatie kunnen gaan”, meldt Hanson.

Om het beroep aantrekkelijker te maken, moeten de werkomstandigheden beter. Om de werkdruk te verlagen ijvert de VVT voor meer groepspraktijken en om een deel van de routinetaken aan hulppersoneel zoals tandartsassistenten en mondzorgassistenten te geven. “Wanneer iedere tandarts met assistentie werkt, kan tot 30 procent meer patiënten verzorgd worden. Maar daar zijn investeringen voor nodig.”

CD&V steunt eis tandartsen

CD&V pleit voor betere werkomstandigheden voor tandartsen, voornamelijk om de combinatie van werk en privé - door de vervrouwelijking van het beroep - beter mogelijk te maken. Daarmee ondersteunt CD&V de vraag van het Verbond der Vlaamse Tandartsen (VVT) het beroep van tandarts aantrekkelijker te maken om de werkdruk aan te kunnen. De betere werkomstandigheden en verloning in buurland Nederland doen immers heel wat tandartsen de grens oversteken.

CD&V volksvertegenwoordiger Liesbeth Van der Auwera: “We moeten de uitstroom beperken. Na 2014 mogen we immers een tekort aan afgestudeerde tandartsen verwachten. We moeten vooruitkijken en hierop anticiperen. Ondersteuning van groepspraktijken, bijvoorbeeld naar analogie met huisartsenpraktijken, kan een mogelijke oplossing voor het probleem bieden. Denk daarbij aan financiële ondersteuning bij de opstart van een groepspraktijk en het aanwerven van secretariaatsondersteuning.”

De VVT pleit ervoor om een deel van de routinetaken aan hulppersoneel zoals tandartsassistenten en mondzorgassistenten te geven.
Liesbeth Van der Auwera: “Uit een antwoord van de minister Onkelinx op mijn vraag blijkt dat een beter uitgebalanceerde omkadering van de tandartsen rond de patiënt inderdaad het beroep van tandarts aantrekkelijker kan maken.”

In haar antwoord stelt de minister verder dat “de Planningscommissie aanbeveelt om het beroep van tandartsassistenten en van preventie-assistenten in België te voorzien, om zo te kunnen bijdragen tot een efficiënt primair en secundair preventiebeleid rond mond- en tandzorg.” De minister laat momenteel dat voorstel van de Planningscommissie verder onderzoeken door de Nationale Raad van Paramedische Beroepen.

Het rapport van de federale politie behandelt de voorbije tien jaar. In vergelijking met het jaar 2000 (376 feiten) steeg het aantal misdrijven bij (tand)artsen en apotheken met zowat een derde. In ziekenhuizen nam het aantal misdrijven over een periode van tien jaar nauwelijks toe (met 167 feiten).

De 608 misdrijven gaan over diefstal en afpersing (523 feiten), geweld tegen het eigendom (56) en geweld op de lichamelijke integriteit (29). Niet alleen de arts, tandarts of apotheker werden het slachtoffer, ook geweldplegingen op praktijkassistenten, patiënten of klanten werden bij de cijfers geteld.

Bij de ziekenhuizen werden in 2009 1.578 diefstallen en afpersingen gemeld aan de politie, alsook 142 delicten van geweld op het eigendom en 260 gevallen van fysiek geweld. De Artsenkrant wijst erop dat ook geweld op receptionisten, keuken- en schoonmaakpersoneel, assistenten en bezoekers in de ziekenhuiscijfers opgenomen zijn.

Als ze op dit moment naar de tandarts zouden moeten gaan, dan denkt dertig procent dat ze een behandeling zouden nodig hebben. In de leeftijdsgroep 35-44 worden het meest klachten gemeld, zelfs als mensen die al een prothese of groot aantal ontbrekende tanden hebben worden meegerekend.

De Belg is ook niet tevreden met hoe de tanden er uitziet. De helft zou iets willen veranderen aan de kleur, 33 procent heeft moeite met scheve of onregelmatige tanden.

Poetsen en flossen
De tandproblemen zijn volgens de consumentenorganisatie het
gevolg van het gebrek aan preventieve maatregelen. De organisatie adviseert zo snel mogelijk na elke maaltijd de tanden te poetsen en minstens één keer per dag te flossen.

Slechts 46 procent poetst minstens twee maal per dag en zes op tien poetst niet lang genoeg (minstens 2 minuten). Minder dan 40 procent poetst binnen de 20 minuten na de maaltijd. Zes op tien Belgen flost nooit en slechts 10 procent doet dat minstens dagelijks.

Test-Aankoop raadt ook aan jaarlijks minstens één keer naar de tandarts te gaan. Zeventig procent doet dat, 21 procent gaat enkel bij klachten.

(Belga) Ongeveer een op de zeven Belgen of 14,6 pct moest in 2008 rondkomen met een inkomen onder de armoedegrens. Zij hebben dus “een verhoogd risico op armoede”. Het gaat om een lichte daling (2007: 14,7 pct), zo blijkt maandag uit cijfers van de federale overheidsdienst Economie.

Voor de jaarlijkse EU-SILC-enquête werden in 2009 meer dan 6.000 gezinnen of 11.000 personen bevraagd. Het gaat om cijfers over de inkomsten van 2008: de crisis is nog niet of gedeeltelijk merkbaar in de cijfers. Voor een alleenstaande ligt de armoededrempel op 966 euro per maand of ongeveer 7,5 pct hoger dan het voorgaande jaar. Dat is “met voorsprong” de grootste stijging sinds 2004. De drempel is vastgelegd op 60 pct van het mediaan beschikbaar inkomen op individueel niveau. Het hangt dus samen met de hoogte van de inkomens, die “sterk stegen”. In Wallonië ligt met 18,4 pct het armoedecijfer een pak hoger dan in Vlaanderen (10,1 pct). Het verschil bleef constant. Voor Brussel was de steekproef te klein voor een significant resultaat. Het armoederisico is onder meer groter bij vrouwen (15,7 pct), 65-plussers (21,6 pct) en alleenstaande ouders (36,9 pct). Indien de “sociale transfers” (uitkeringen) uitgezonderd de pensioenen afgeschaft zouden worden, zou 26,7 pct van de bevolking onder de armoedegrens belanden. Als ook de pensioenen voor de bijl zouden gaan, wordt dit 40,7 pct. 21,1 pct van de Belgen gaf aan aan “moeilijk tot zeer moeilijk rond te komen”.

Vergeleken met de andere landen in Europa scoort Vlaanderen vrij goed op het vlak van armoede en sociale uitsluiting. Toch zeggen 900.000 Vlamingen dat ze moeilijk rondkomen. Vooral alleenstaanden, eenoudergezinnen, laagopgeleiden en migranten lopen een verhoogd risico om in armoede te verzeilen. Armoede vertaalt zich in achterstelling op alle domeinen van de samenleving: op de arbeidsmarkt, in het onderwijs, op het vlak van gezondheid, sociaal leven en vrije tijdsbesteding.

Mensen in armoede hebben doorgaans een slechtere gezondheid. Een vijfde van de totale Vlaamse bevolking rookt en tien procent van de Vlaamse mannen drinkt te veel, maar het rookgedrag en het alcoholgebruik neemt af. Een almaar groter probleem is overgewicht. De helft van de Vlamingen weegt te veel om gezond te zijn.

Armoede vertaalt zich ook op het vlak van vrijetijdsbesteding. Eén op de vijf Vlamingen zegt zich geen vakantie te kunnen permitteren. Mensen die lager op de sociale ladder staan en laagopgeleid zijn doen ook minder aan cultuur en sport en lezen minder kranten. Televisie bereikt het best alle sociale lagen van de samenleving. Meer dan de helft van de Vlaamse huishoudens beschikt over digitale televisie.

Zowat een derde van de min-5-jarigen heeft last van tandbederf, en het gaat om steeds meer gaatjes, zeggen verschillende professoren tandheelkunde vanavond in ‘Telefacts’.

Globaal gezien is het tandbederf de laatste jaren gedaald. Bij een specifieke groep hele kleine kinderen is er geen beterschap. Grote boosdoener is het snoepgedrag.

De sanctie is uitgesproken door het nationaal intermutualistisch college. De maatregel gaat in op 1 september. De tandartsen zouden zich niet gehouden hebben aan het feit dat de derdebetalersregeling beperkt moet worden tot patiënten met financiële moeilijkheden. De tandartsen menen dat ze niet in de fout zijn gegaan en zijn verrast door de sanctie. “Dit wil zoveel zeggen als de sluiting van een aantal kabinetten. Men wil de sociale tandartskunde dood”, luidt het in de kranten. De betrokkenen willen de straf aanvechten voor het gerecht.