(Belga) Een zestigtal tandartsen heeft gedurende zes maanden geen recht meer op de derdebetalersregeling, omdat ze het nationaal dento-mutualistisch akkoord 2009-2010 niet zouden hebben gerespecteerd. Dat schrijven de kranten Le Soir en Vers L’Avenir dinsdag.

De sanctie is uitgesproken door het nationaal intermutualistisch college. De maatregel gaat in op 1 september. De tandartsen zouden zich niet gehouden hebben aan het feit dat de derdebetalersregeling beperkt moet worden tot patiënten met financiële moeilijkheden. De tandartsen menen dat ze niet in de fout zijn gegaan en zijn verrast door de sanctie. “Dit wil zoveel zeggen als de sluiting van een aantal kabinetten. Men wil de sociale tandartskunde dood”, luidt het in de kranten. De betrokkenen willen de straf aanvechten voor het gerecht.

(Belga) In België leeft 16,9 procent van de kinderen onder de armoedegrens, vooral in gezinnen van vreemde oorsprong en eenoudergezinnen. Dat aandeel blijft bovendien toenemen, zegt het VN-comité voor de Rechten van het Kind. Het rapport, met 88 aanbevelingen, spreekt onder meer over een gebrek aan coördinatie.

Zestien aanbevelingen hebben betrekking op kinderarmoede. Zo spoort het VN-comité België aan om meer opvangplaatsen te creëren die toegankelijk zijn voor alle kinderen, om de gezondheidszorg toegankelijker en meer betaalbaar te maken en om gelijke toegang tot onderwijs te garanderen.

Meer spreekrecht
Het Comité voor de Rechten van het Kind vraagt daarnaast meer spreekrecht voor kinderen in administratieve en gerechtelijke procedures. Het is van oordeel dat het Belgische onthaalbeleid de mensenrechten niet eerbiedigt, vooral bij niet-begeleide minderjarige vreemdelingen. Het dringt ook aan op een verbod op lijfstraffen tegen kinderen en merkt op dat kinderen tussen 16 en 18 jaar nog altijd als volwassenen berecht kunnen worden. Bovendien hebben kinderen in detentie vaak weinig contact met hun familie.

Gebrek aan coördinatie
Het Comité vindt nog dat er een gebrek is aan coördinatie van het beleid. Het spoort België aan om de bestaande mechanismen op elkaar af te stemmen op alle bevoegdheidsniveaus, zegt de kinderrechtencoalitie. Aan de nieuwe regering wordt uitdrukkelijk gevraagd aandacht te schenken aan deze problematiek.

Het OCMW van Antwerpen telt een twintigtal rust- en verzorgingstehuizen (RVT) verspreid over diverse gemeenten in de Provincie Antwerpen. De bejaarden die er wonen zijn gemiddeld 85 jaar, een groot aantal onder hen verplaatsen zich moeilijk of vertonen tekenen van dementie.

Deze personen behoeven natuurlijk gespecialiseerde aan het gebit, hetgeen zich in de meeste gevallen vertaalt in tandprothesen.

Gezien het transport per ziekenwagen van en naar het tandheelkundig kabinet bijzonder kostelijk* is en zich nooit tot een enkele** rit beperkt, heeft het OCMW reeds jaren geleden besloten om beroep te doen op externe tandartsen die bereid zijn zich zelf te verplaatsen naar de diverse RVT’s die Antwerpen rijk is.

Aldus werft OCMW Antwerpen geïnteresseerde tandartsen aan via advertenties in de tandheelkundige vakbladen waarbij de vooropgestelde samenwerking verloopt op zelfstandige basis (zie mail in pdf formaat in bijlage).

De werkomstandigheden in de RVT’s zijn verre van optimaal. Ze zijn absoluut niet voorzien van adequate lokalen, de gebruikelijke zware apparatuur en toestellen (behandelingsstoel, Rx toestel, enz) ontbreken net als de noodzakelijke instrumenten en materialen voor de correcte verstrekking van de gewenste tandverzorging.

De tandarts brengt dus het hoogstnodige instrumentarium zelf mee, met name extractietangen, afdrukpasta en -lepels, verdovingsspuiten, enz., en behelpt zich voor de rest van een hoofdlamp en zijn eigen behendigheid en creativiteit om tot aanvaardbare resultaten te komen.

Normaal gesproken zou men verwachten dat een zorgverstrekker voor zo’n moeizaam werk een stevig supplement zou aanrekenen, ten minste voor zijn verplaatsing, en dan hebben we het nog niet over de tijd die hij niet in zijn eigen comfortabele praktijk doorbrengt.

Het OCMW Antwerpen ziet dat echter anders en rekent de tandarts afdrachtpercentages aan die variëren van 10 tot 35% op de gefactureerde conventiehonoraria***. Blijft de vraag hoe deze afdracht te verantwoorden valt vermits het OCMW niets substantieels in ruil levert… ze verschaft enkel werkgelegenheid.

We hebben hier dus te maken met een soort medisch sleutelgeld dat de tandarts betaalt zonder dat daar een prestatie tegenover staat !

Het directieteam van “Zorgbedrijf OCMW Antwerpen” is zeer blij met haar initiatief ; niet alleen wordt er duchtig bespaard op verplaatsingskosten, beter nog, elk tandartsbezoek brengt nu een aardige som geld in het laatje. Of anders gezegd, OCMW Antwerpen heeft er alle baat bij - en net daar wringt het schoentje - om zo veel mogelijk dure tandprothesen te laten vervaardigen, er is sprake van gemiddeld 10 nieuwe prothesen per RVT per bezoek !

De tandartsen langs hun kant klagen steen en been dat ze slecht en laattijdig uitbetaald worden door OCMW Antwerpen.

Op de telefonische vraag naar de rechtmatigheid van dit systeem antwoordde dhr. Ludo VAN HERK, lid van het directieteam “Zorgbedrijf OCMW Antwerpen” laconiek, dat deze regeling van oudsher zo gehandhaafd wordt…

Men kan zich echter terecht de vraag stellen of dergelijke afspraken niet in strijd zijn met de medische deontologie gezien het commercieel karakter van deze regeling.

Het is nauwelijks te geloven dat in tijden van tandartsentekort zoals we ze vandaag beleven, sommigen nog bereid zijn om op dergelijke aanbiedingen in te gaan.
____________
* De kosten voor een ziekenwagen met chauffeur en begeleidend personeel lopen in de honderden euros per uur.
** De vervaardiging van een volledige gebitsprothese gebeurt in minstens 3 zittijden, daarbij dienen nog een variabel aantal aanpassingen te worden bijgeteld.
*** De tandarts verbindt zich ertoe de conventiehonoraria te handhaven.

Download : Mail Ludo VAN HERK.pdf

(Artsenkrant) De Antwerpse rechtbank van eerste aanleg veroordeelde daarvoor voor het eerst een (tandarts)patiënt.

In het verleden al gaven sommige ziekenfondsen in hun publicaties toe dat tandartsen recht hebben op een vergoeding als patiënten onrechtmatig afwezig blijven. Maar nu signaleert Eric Delaeter een precedent. Delaeter is verantwoordelijk uitgever van Contactpunt, het tijdschrift van het Verbond der Vlaamse Tandartsen (VVT). Hij beschrijft een dispuut tussen een Antwerpse tandarts en zijn patiënt. Die laatste had afspraken vastgelegd voor vier langdurige gebitsbehandelingen, maar toen het zover kwam, stuurde hij zijn kat. Na twee opeenvolgende afwezigheden schoot een en ander in het verkeerde keelgat bij de tandarts. Hij stelde de patiënt in gebreke met een voorstel tot minnelijke schikking: tien uur inkomensverlies wou de tandarts vergoed zien. Daarvoor vroeg hij 90 euro per uur.
Responsabilisering

De rechter kon zich vinden in die vergoeding. Voor de eerste twee afspraken werd de patiënt verplicht om de vergoeding op te hoesten.

De tandarts stond ook stevig in zijn schoenen, want in zijn praktijk zijn duidelijk de voorwaarden geafficheerd als een afspraak geannuleerd wordt, inclusief de prijzen van de vergoeding.

Niet dat de tandarts gelijk kreeg over de hele lijn. Alleen de eerste twee afspraken mocht hij aanrekenen. Nadien stelde hij zijn patiënt immers in gebreke en mocht de overeenkomst als beëindigd worden beschouwd. Ook de prijs van de behandeling, verscheidene duizenden euro’s, hoefde de patiënt niet meer te betalen.

Toch betekent deze uitspraak een forse stap naar de responsabilisering van de patiënt. Op basis daarvan zal de VVT een standaardaankondiging opstellen die tandartsen kunnen afficheren, belooft Delaeter onder de kop: ‘Assertiviteit loont’.

(Belga) Iets meer dan één op de vijf vrouwen (22 procent) heeft het steeds moeilijker om de eindjes aan mekaar te knopen. Dat blijkt maandag uit een onderzoek naar de financiële situatie van de vrouw, dat uitgevoerd werd in opdracht van de Koning Boudewijnstichting (KBS) en Comeva. Bovendien blijkt uit het onderzoek dat er nog steeds een taboe op het onderwerp rust.

Volgens de studie komt 7% van de vrouwen helemaal niet rond met haar inkomen. Nog eens 15% van de respondenten geeft aan het financieel moeilijk te hebben. Bovendien zegt nog eens 40% van de vrouwen financieel wel rond te komen, maar zich geen extra’s te kunnen veroorloven. De vrouwen die niet rondkomen blijken vaker alleenstaand, werkloos en laagopgeleid dan de vrouwen die geen financiële zorgen hebben. Bovendien hebben ze ook vaker kinderen. Werk en diploma verkleinen het risico op financiële problemen, maar bieden zeker geen garantie. Zo is 38% van de vrouwen die moeilijk rondkomen hoger opgeleid en is 30% voltijds aan de slag. Een belangrijk gevolg van de precaire financiële situatie is dat die vrouwen weinig buitenkomen (77%) en proberen te verbergen dat ze niet rondkomen (68%). Bij 47% van de respondenten weet de omgeving zelfs niet dat ze het financieel moeilijk hebben. In totaal 59% durft geen financiële hulp te vragen. Uit deze cijfers blijkt dat het taboe op financiële moeilijkheden nog altijd erg groot is, aldus Comeva en KBS.

(Belga) Bijna een op drie Belgen heeft het nu en dan moeilijk om de basisbehoeften van het gezin qua gezondheid te bekostigen. Dat deelde de consumentenorganisatie Test-Aankoop donderdag mee.

Volgens Test-Aankoop besteedt een gezin gemiddeld 11 procent van het gemiddelde netto gezinsinkomen aan gezondheidskosten, na tegemoetkoming door het ziekenfonds en de hospitalisatieverzekeringen. Voor de lage gezinsinkomens loopt dat op tot 16 procent, en als een gezinslid chronisch ziek is tot 17 procent. Al bij al heeft 30 procent van de gezinnen het moeilijk om zich afdoende te laten verzorgen, zegt Test-Aankoop in een persbericht. “In het voorbije jaar zette 8 procent van de gezinnen een lopende behandeling stop wegens geldproblemen, 26 procent stelde om dezelfde reden een behandeling uit en 9 procent zag zelfs helemaal af van een behandeling omdat zij geen manier zagen om ze zelf te bekostigen.” Ook gaf 5 procent aan dat ze het vorige jaar geen beroep deed op dringende medische hulp uit vrees voor te hoge kosten nadien. Er wordt het vaakst bespaard op verzorging van tanden en ogen, maar ook op medische raadplegingen. Als gezondheidsbehandelingen worden stopgezet, gaat het meestal om tandzorg, revalidatie, en psychologische en psychiatrische bijstand. Vooral Brusselaars (51 procent) hebben moeite om gezondheidszorg te bekostigen. Daarna volgen Walen (39 procent) en Vlamingen (23 procent). Test-Aankoop pleit voor een verdere daling van het remgeld voor chronisch zieken. Ook zegt het dat het opstellen van een objectieve medische index voor hospitalisatieverzekeringen in een impasse is geraakt, die dringend moet worden doorbroken.

(belga) Minister van Vereenvoudiging Vincent Van Quickenborne wil voorschriften voor apothekers, briefjes voor de ziekenkas en ziektebriefjes voor de werkgever afschaffen.

Binnenkort stapt u bij de dokter niet langer buiten met een hele stapel voorschriften, ziektebriefjes voor uw werkgever en briefjes voor de ziekenkas. Minister Van Quickenborne (Open Vld) wil tegen 2011 een elektronisch doktersvoorschrift invoeren, dat de hele papierwinkel overbodig maakt.

1,5 miljard besparen
De huisarts kan zo’n elektronisch voorschrift opmaken tijdens de consultatie. Bedoeling is dat zowel de apotheker, het ziekenfonds als de werkgever op die manier zonder papieren rompslop aan de slag kunnen. “Volledige elektronisering van de gezondheidszorg betekent een besparing van 1,5 miljard euro”, berekende Van Quickenborne.

Voorlopig staan de ziekenfondsen niet te springen voor een afschaffing van het systeem met de bekende kleefbriefjes, maar de minister wil zo snel mogelijk met hen debatteren hierover. Daarnaast verdwijnt ook de SIS-kaart op termijn uit onze portefeuilles.

(belga) De Vlaamse Beroepsvereniging Tandartsen (VBT) betreurt het installeren van een betalend nummer om de tandarts van wacht te bereiken. Via het centrale oproepnummer kunnen patiënten in Vlaanderen vanaf 1 januari terecht bij een tandarts van wacht voor dringende gevallen. De organisatie van de wachtdienst is in handen van het Verbond der Vlaamse Tandartsen (VVT). Van de ongeveer 5.000 tandartsen in Vlaanderen verdedigt het VVT de belangen van 2.700 tandartsen. De VBT telt 1.000 leden.

Asociaal
Het telefoonnummer om de tandarts van wacht aan de lijn te krijgen, heeft een tarief van 1,50 euro per minuut. Volgens de VBT is de betalende maatregel asociaal en bereikt hij niet het beoogde effect, namelijk het verhogen van de dienstverlening aan patiënten. “Hier wordt gewoon voorbijgegaan aan het recht op gezondheidszorg en de door de wet voorziene plicht van continuïteit van de zorgen”, aldus de VBT. “Als je belt naar het nummer, duurt het al snel drie, vier minuten vooraleer je de tandarts van dienst aan de lijn krijgt. Zo lopen de kosten snel op.”

De VBT pleit voor een verlaging van de drempels en een zo toegankelijk mogelijke gezondheidszorg. De beroepsvereniging wil een gratis wachtdienst oprichten, indien er niet snel verandering komt. Elke tandarts die geen lid is van het VVT, moet 20 euro betalen om in het bestand van de wachtdienst opgenomen te worden.

(belga) De Senaatscommissie Sociale Aangelegenheden wil het systeem van sociale derdebetaler uitbreiden naar nieuwe doelgroepen, onder wie de houders van het OMNIO-statuut. Ze nam daarvoor gisteren een voorstel van resolutie aan, dat op 14 januari in de plenaire vergadering aan bod zal komen.

Mensen die genieten van het derdebetalersysteem betalen bij de dokter of andere zorgverleners enkel het remgeld. De rest van de kosten worden automatisch door de ziekteverzekering betaald.

Tegenwoordig hebben steeds meer mensen problemen om de kosten voor gezondheidszorg te betalen. Zij kunnen al rekenen op een soepeler sociale derdebetaler-systeem.

De commissie pleit nu voor een uitbreiding daarvan naar een aantal nieuwe groepen. Houders van het OMNIO-statuut, maar ook rechthebbenden op een verhoogde tegemoetkoming, zorgforfait of financiële hulp wegens een handicap zouden het systeem moeten kunnen gebruiken, vinden de senatoren.

Ze willen het systeem ook automatisch toegepast zien. Daarom willen ze het vermeld zien op kleefbriefjes en de SIS-kaart.

Het voorstel van resolutie werd in de commissie aangenomen met 11 stemmen bij één onthouding (Zakia Khattabi, Ecolo).

Eind vorig jaar riepen de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) en het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) ook op tot een automatische toekenning van het OMNIO-statuut.

(belga/sps) Vanaf 1 januari 2010 krijgen tandartsen, die een kwaliteitscontrole door een erkend radiofysicus goed hebben doorstaan, een veiligheidslabel toegewezen door het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC). Het label is een teken dat het kabinet waarin ioniserende straling wordt aangewend, veilig is.

Het Agentschap heeft op 30 december 2008 de aanvaardbaarheidscriteria vastgelegd voor apparatuur die specifiek gebruikt wordt in de tandheelkunde.

Kwaliteitscontrole
Op voorstel van enkele beroepsverenigingen, heeft het FANC samen met hen een ‘voorstel van agreement’ uitgewerkt waarin een engagement wordt aangaan om de kwaliteitscontrole te laten gebeuren voor 31 december 2010, waarbij tenminste 30 procent van de toestellen gecontroleerd is voor 30 november 2009, ten minste 60 procent van alle toestellen voor 31 maart 2010 en tenminste 90 procent van alle toestellen voor 31 augustus 2010.

Een optimale bescherming van zowel de patiënt als van de arts is cruciaal, zo luidt. Het gebruik van optimaal functionerende röntgenapparatuur, gegarandeerd door de uitvoering van regelmatige kwaliteitscontroles, is volgens het Agentschap een belangrijke verantwoordelijkheid voor elke individuele tandheelkundige.